Ze maken zich zorgen en nemen zorgtaken op zich. Vaak komen ze tijd en aandacht tekort omdat het zieke gezinslid veel aandacht vraagt. Het programma OverHoop helpt hen hiermee om te gaan. Overhoop is ontstaan in samenwerking met
VMCA, Vrijwilligers- en Mantelzorgcentrale in Almere.
Wat biedt OverHoop?
- OverHoop biedt kinderen in een klein groepje in 6 bijeenkomsten de mogelijkheid om op diverse (creatieve) manieren hun ervaringen, gevoelens en gedachten te herkennen en te uiten.
- De bijeenkomsten staan onder leiding van deskundige coaches.
- Deelname is gratis.
Voor wie is OverHoop?
Voor kinderen van 8 tot 12 jaar waarvan een gezinslid een ziekte en/of beperking heeft. Dit kan een broer of zus maar ook een ouder zijn. Denk hierbij bijvoorbeeld aan: ADHD, autisme, kanker, COPD of nierfalen.
Wat hebben kinderen eraan?
Na het volgen van OverHoop kunnen kinderen hun gedachten en gevoelens beter aangeven en een plek geven. Ze voelen zich bijvoorbeeld opgeluchter/lichter, minder boos, minder bang en minder verdrietig. Ook zijn ze meer tevreden over zichzelf en hun leven. Het merendeel van de kinderen weet naderhand beter wat te doen bij problemen.
Wat gaan we doen?
We houden niet van lang stilzitten. We doen spelletjes, maken mooie tekeningen en zorgen op allerlei andere manieren dat OverHoop je positief bijblijft.
Meer informatie of aanmelden?
Bel Ashanti op 06 13 10 16 20 of mail naar
s.kok@humanitas.nl
Ik ben Kimberley 19 jaar oud en ik woon in Almere. Mijn vader kwam te overlijden door een plotselinge hartstilstand die hij heeft gekregen in 2015. Ik was toen 14 jaar en zat dus midden in mijn puberteit. Ik ben na ongeveer 3 jaar pas gaan zoeken naar hulp. Ik dacht dat ik het verwerken allemaal wel alleen kon zonder hulp van anderen, maar helaas! Er gingen meerdere dingen fout, zo kreeg ik bijvoorbeeld veel achterstanden op school, ik kreeg veel discussies met m’n moeder terwijl ik helemaal niet zo’n meisje ben. Door die situaties kwam ik erachter dat ik hulp nodig had bij het verwerken van het plotselinge verlies van m’n vader.
Na lang zoeken wat nou echt bij mij paste en na veel psychologen gezien te hebben, ben ik uiteindelijk bij Humanitas terecht gekomen. Een fijne omgeving is wat me het eerste opviel, ik voelde me er fijn, vertrouwd en welkom. Ik heb bij Humanitas meegedaan aan de Stergroep in 2018. Dit beviel mij zo goed en ik vond het zo fijn om mijn ervaring met andere leeftijdsgenoten te delen die hetzelfde hebben ervaren. Daarom heb ik eind 2019 nog een keer meegedaan aan een Stergroep bij Humanitas.
Humanitas heeft mij heel erg geholpen om het plotselinge verlies te verwerken en ermee leren om te gaan! Of ik het een plekje heb gegeven vind ik lastig om te zeggen, want hoe geef je het verlies van je vader een plekje? Zet ik het in de kast? Zet ik het naast m’n bed? Waar geef ik het dan een plekje? Daarom zeg ik altijd dat ik er mee heb leren om gaan en ermee heb leren leven.
Nadat ik de Stergroepen heb gedaan voelde ik me een stuk beter! Het verdriet en gemis om mijn vader zal altijd blijven, maar ik herken mezelf weer in mijn doen en laten. Soms heb je eventjes wat hulp nodig om weer op het goede pad te komen. Het is dan ook echt niet erg om eraan toe te geven en hulp te zoeken!
Ik hoop dat ik de persoon die dit leest kan inspireren om ook hulp te zoeken. Het kan namelijk enorm opluchten om te praten over je gevoelens met personen die hetzelfde hebben meegemaakt. Ik herkende hierdoor veel dingen van mezelf en ik merkte dat ik dus niet de enige was die dit heeft gehad! Daarom vond ik Humanitas een fijne plek om naar toe te gaan, ze begrijpen je en zoeken samen naar een manier hoe je dit het beste op je eigen manier kunt verwerken.”
