Auteur: info@webteam4u.nl

“Toen ik vanuit Rotterdam bij mijn vriendin in Almere Haven introk, kon ik geen werk vinden. Oorspronkelijk kom ik uit de bouwwereld. Daar ging het alleen om het product. Ik had een aantal persoonlijke ontwikkelingstrainingen gevolgd en wilde met mensen werken.

Diverse projecten

Via een advertentie kwam ik in contact met Humanitas Almere. Ik begon als ‘gewone’ vrijwilliger bij Doorstart (nu Home-Start) en kwam via BOR (Begeleide Omgangsregeling) en chatprogramma het Luisterend Oog terecht bij Match en Goed Ontmoet (toen nog ‘Huisbezoek’). Voor deze projecten ben ik vrijwillig projectmedewerker.

Uitdaging

“Als projectmedewerker begeleid je onder andere deelnemers en vrijwilligers. Die functie leek me interessant, maar er waren ook beren op de weg. Zo vond ik het lastig om me in groepen te bewegen. Toch heb ik ja gezegd. En ik ben nog steeds blij dat ik de uitdaging ben aangegaan. De inspanning, als je het zo mag noemen, brengt me ontspanning. Er is aandacht en waardering voor wie ik ben en wat ik doe, er wordt geluisterd.”

Ontwikkelen

Door de goede begeleiding en het meedenken over wat bij mij past, kan ik mezelf ontwikkelen.
Ik begon met dit vrijwilligerswerk zonder diploma’s, maar ga nu de parttime HBO-opleiding Social Work doen. Mijn praktijkuren vul ik voor een groot deel in bij Humanitas. Dit vrijwilligerswerk geeft me veel meer voldoening dan ik ooit ergens anders heb gehad. Natuurlijk hoop ik na mijn studie wel een betaalde baan in deze sector te krijgen.”

“Toen ik reageerde op de vacature voor vrijwilliger Gedetineerdenbezoek had ik nog nooit een gevangenis vanbinnen gezien. Het leek me leuk iemand te helpen, want ook mensen die fouten maken hebben iemand nodig. Tijdens de voorbereiding leerden we bijvoorbeeld dat je de ander niet aanraakt en dat je op je kleding let. Op een bloedhete zomerdag zei een van de jongens, zelf in een hemdje, tegen mij: “Je ziet eruit alsof je het heel warm hebt.” Ik beaamde dat en zei dat ik het liefst ook in een hemdje daar zou zitten maar dat dat aanstoot zou kunnen geven. Dat snapte hij ook wel weer.”

Wat is vrijheid?

“Kijk, de mensen die in de gevangenis zitten hebben iets verkeerd gedaan. Maar al hebben ze straf, het zijn wél mensen! Ik werk met groepen van circa 25-30 man en met kleine bezinningsgroepjes. De humanist van de gevangenis leidt het gesprek. De bijeenkomsten hebben steeds een ander thema, bijvoorbeeld: Wat is vrijheid? Vooraf moeten ze zich melden. Sommigen komen omdat ze dan even weg zijn uit hun cel. Soms gaat het er fel aan toe. Maar er ontstaan vaak hele leuke gesprekken.”

Fantastische leerschool

“Vrijwilligerswerk doen voor Humanitas is een prachtige leerschool voor jezelf. Je kunt hier een stuk wijzer weggaan dan je binnenkwam. Ik neem elke cursus aan die ik kan volgen. In de basiscursus bijvoorbeeld zit heel veel, als je het wilt zien.
Gedetineerdenbezoek heeft me zóveel gebracht… Meer dan ik kan zeggen. Mede dankzij Humanitas sta ik weer vol in het leven. Daar ben ik dankbaar voor.”

Jobcoach

“Mijn hart ligt bij Gedetineerdenbezoek, daarnaast ben ik projectmedewerker bij Huisbezoek en vrijwilliger bij Gezin in Balans en Home-Start. Het is veel, maar omdat ik de dingen doe die ik leuk vind, krijg ik er energie van. Het enige jammere is dat het niet betaald wordt. Ik zou graag meer in de gevangenis willen doen. Het liefste vind ik een baan als jobcoach, daar gaat mijn bloed sneller van stromen. Maar, ook als ik ergens anders een betaalde baan vind, blijf ik daarnaast bij Humanitas!”

“Toen ik vanwege gezondheidsredenen niet meer kon werken, koos ik er bewust voor om vrijwilliger bij Home-Start te worden. Ik houd van volwassenen en van kinderen. Bij dit project heb je met beiden te maken. Ik heb sinds die tijd 7 gezinnen ondersteund, met sommige houd ik ook daarna nog contact.“

Aandacht en begrip

“Het lijkt soms alsof je met kleine dingen bezig bent, maar juist die kleine stapjes zijn heel belangrijk. Vaak schakelen mensen – meestal moeders – Home-Start in omdat het ze allemaal te veel wordt. De eerste keren ga ik altijd gewoon op de bank zitten. Ik luister, geef aandacht, leef mee en toon begrip. Dat vind ik een waardevolle basis.”

Positieve aandacht

“Na een tijdje ontstaat er een band. Omdat ik wat meer afstand heb tot hun gezinssituatie, kan ik vervolgens doorgaan op wat eerder is verteld. Of op wat ik in het gezin heb zien gebeuren. Positieve aandacht geven vind ik belangrijk. De moeder wijzen op haar sterke kanten en haar weer laten genieten van hun kind. De kracht is dat je elke week in het gezin komt en de tijd hebt.”

Voldoening

“Een paar keer was ik bij gezinnen van buitenlandse afkomst. Dat vind ik heel bijzonder, omdat ik veel leer van andere culturen en gewoontes. De gezinsondersteuning bestaat dan, naast de aandacht voor de opvoeding, ook vaak uit praktische hulp bij inburgering en het leren van de taal.
Dat je het vertrouwen krijgt om een tijdje mee te draaien in iemands leven, is altijd weer een cadeau.”

“Vergelijk het met een fotograaf. Die ziet meteen hoe het zit met lichtinval, scherpte, diepte. Ik heb dat met cijfers: zie in een berg papier heel snel wat belangrijk is en wat weg kan. Ik houd van cijfers, van ordenen. Mijn ervaring is dat mensen verschrikkelijk blij zijn met mijn hulp. Ze zien vaak geen uitweg meer. Als ik ze kan helpen weer licht aan het eind van de tunnel te zien, geeft dat veel voldoening. Aan beide kanten.”

Ondersteuning Schuldstabilisatie

“Van beroep ben ik boekhouder. Toen ik door ziekte voor de helft werd afgekeurd, besloot ik de andere helft in te vullen met vrijwilligerswerk. Humanitas Thuisadministratie was voor mij een logische stap. Ik zit sinds tweeënhalf jaar in het OSS-team (Ondersteuning Schuldstabilisatie). Met een aantal vrijwilligers helpen we op afspraak mensen van wie de administratie echt een puinzooi is. Zij komen bij ons via Plangroep, vaak met plastic tassen vol papier. Wij helpen ze orde in de chaos te brengen maar zetten ze ook zelf aan het werk.” 

Budgetmaatje
”Als mensen na een aantal begeleidingsgesprekken met het OSS-team hun administratie op orde hebben, wil dat nog niet zeggen dat ze van hun schulden af zijn. Vanuit het project Budgetmaatje zetten we voor een aantal mensen de begeleiding voort bij hen thuis. In het begin is er vaak stress: er staan schuldeisers voor de deur, het licht is afgesloten, de meubels opgehaald door de deurwaarder… 
Ik help rust in de tent te brengen, ga in gesprek met schuldeisers. Als mijn taak erop zit, pakt Plangroep het schuldhulpverleningstraject verder op.”


Probleemeigenaar

“Mensen wachten vaak veel te lang met hulp zoeken. Uit schaamte of omdat ze denken ‘Ik los het zelf wel op’. Pas als ze bijna geen lucht meer krijgen, trekken ze aan de bel. Er speelt vaak veel meer dan alleen schulden: alcohol- of drugsproblemen, laaggeletterdheid, eenzaamheid, rouw. Dat is soms heel schrijnend. Belangrijk is dat je geen mede-eigenaar wordt van de problemen van anderen.”

Valkuil

Een paar maanden geleden ging het niet zo goed met me. Mijn valkuil is dat ik me zo betrokken voel, dat ik over mijn eigen grenzen heen ga. Meestal kan ik de problemen van anderen goed loslaten, maar als er dan privé ook nog een en ander speelt, gaat het mis. Gelukkig hadden mijn collega-vrijwilligers en mijn coördinator dat in de gaten. Nadat ik twee maanden was gestopt met het vrijwilligerswerk, begon ik het te missen. Ik ben weer rustig aan begonnen en voel me nu weer als een vis in het water.”

“Vanuit JGZ verwees ik al langere tijd ouders en kinderen door, onder andere naar Home-Start en Jongeren in rouw. Maar in mijn werk als pedagoog/opvoedondersteuner kreeg ik ook vaak vragen van ouders die in een echtscheidingssituatie zaten. Er was toen niets laagdrempeligs op dat gebied in Almere.”

Brainstorm 

“In 2014 ben ik samen met twee collega’s en twee coördinatoren van Humanitas gaan brainstormen. Zo ontstond het project KOESA: een project voor kinderen (en hun ouders) die te maken hebben met echtscheiding. Het is een prachtig voorbeeld van samenwerking tussen professionals en vrijwilligers.”

Gouden greep

“De reden om meer te gaan samenwerken werd in eerste instantie gestimuleerd door bezuinigingen. Het idee was dat een vrijwilligersorganisatie een mooie aanvulling zou zijn op de professionele hulpverlening. In de praktijk blijkt de combinatie een gouden greep: omdat we ieder vanuit onze eigen invalshoek werken, voegt dat iets speciaals toe.”

Warmte

“De KOESA-groepen worden altijd begeleid door twee coaches: een professionele hulpverlener en een vrijwilliger. Wat ik bij vrijwilligers zie, is creativiteit, spontaniteit en warmte. Het zijn vaak krachtige personen; achter iedereen die dit werk doet zit een verhaal. Als professionele hulpverlener ben je natuurlijk ook gemotiveerd voor je werk. Het mooie is dat wij bijvoorbeeld een rol kunnen spelen in een eventueel voor- en natraject van KOESA.”

Sterk

“In deze tijd en maatschappij is een organisatie zoals Humanitas niet meer weg te denken. Jullie sluiten met je projecten goed aan bij wat er speelt, op de actualiteit. De lijnen zijn kort, iedereen is gelijk. Ik vind het een sterk punt dat jullie zorgen voor goede opleidingen en begeleiding van vrijwilligers. Mijn indruk is dat daardoor iedereen zich kan ontplooien op de manier die bij hem of haar past. Ik vind jullie een warme, prettige samenwerkingspartner.”

“Als vrijwilligerscoach bij Humanitas Huisbezoek ben ik de verbinder van deelnemers en vrijwilligers. Zelf ben ik dus ook vrijwilliger. Ik ben ook volwaardig lid van het team met de coördinator en vrijwilligerscoaches.” 

Afwisselend

“Het is heel afwisselend en daar hou ik van! De ene keer doe ik een intake bij iemand die zich eenzaam voelt en graag contact met een vrijwilliger zou willen. De andere keer heb ik een teamoverleg bij Humanitas en bespreken we welke vrijwilliger goed zou kunnen passen bij welke nieuwe deelnemer. Ik ga mee bij de kennismaking van een vrijwilliger bij de deelnemer thuis.”

Meestal wel een klik

“Ik koppel ze alleen aan elkaar en ga er dan vandoor. De volgende dag bel ik ze allebei om te vragen hoe het was. Meestal klikt het en als een van beiden twijfels heeft, dan gaan we gewoon op zoek naar een andere match. Ik voer ook voortgangsgesprekken met ‘mijn’ vrijwilligers en deelnemers. Veel geregel en gebel maar zo leuk!.”

Eenzaamheid komt op elke leeftijd voor

“We hebben vrijwilligers en deelnemers van 25 tot 94 jaar. De oudste vrijwilligster is ruim in de 80 en zij bezoekt een vrouw van dezelfde leeftijd. Ze zei laatst “we houden het vol tot een van ons overlijdt”, dat is toch prachtig!”

Bijzonder

“Het meest blij word ik van het contact met zoveel verschillende mensen. Het is echt bijzonder als iemand die zich vaak alleen voelt, zijn of haar verhaal aan je wil doen. Soms vragen mensen dan “wil jij alsjeblieft mijn vrijwilliger worden?” Dan zeg ik “Nee dat niet helaas maar we houden wel contact de hele periode dat jij jouw vrijwilliger ziet”.”

Baan erbij

“Mijn vrijwilligerswerk bij Huisbezoek kost me ongeveer acht uur per week. Maar ik kan dat ook een beetje aanpassen aan mijn betaalde baan, die doe ik er ook nog bij namelijk. Juist die vrijheid maakt het zo leuk om te doen. En wat is er mooier dan zelf heel veel plezier hebben en ook nog mensen kunnen helpen die zich eenzaam voelen!”